روی شیشهی بیشتر عطرها یکی از این نامها نوشته شده است: پرفیوم، ادوپرفیوم، ادوتویلت یا ادوکلن. این نامها نشان میدهند چند درصد از مایع داخل شیشه عصارهی عطر است و بقیهاش الکل و کمی آب.
غلظتها از زیاد به کم
- پرفیوم یا اکستریت (Parfum / Extrait): حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد عصاره؛ غلیظترین و معمولاً گرانترین نوع.
- ادوپرفیوم (EDP): حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد؛ رایجترین انتخاب برای کسی که عطری ماندگار و پرحضور میخواهد.
- ادوتویلت (EDT): حدود ۵ تا ۱۵ درصد؛ سبکتر و تازهتر، مناسب روزهای گرم و محیط کار.
- ادوکلن (EDC): حدود ۲ تا ۴ درصد؛ خنک و کوتاهمدت.
- بادی میست: کمتر از همه؛ برای خنکی و رایحهای ملایم در طول روز.
این درصدها را هر برند خودش تعیین میکند و عدد دقیق روی جعبه نوشته نمیشود؛ پس آنها را راهنما بدانید، نه قانون.
غلظت بیشتر یعنی ماندگاری بیشتر؟
معمولاً بله، اما نه همیشه. ماندگاری به نتها هم بستگی دارد: نتهای مرکباتی و تازه زود پر میکشند و نتهای چوبی، عنبری و وانیلی ساعتها میمانند. یک ادوتویلت چوبی ممکن است از یک ادوپرفیوم مرکباتی بیشتر بماند. نوع پوست هم مهم است؛ روی پوست خشک عطر زودتر محو میشود.
کدام را بخرم؟
- برای هر روز و فصلهای گرم، ادوتویلت یا ادوپرفیومی با نتهای تازه.
- برای شب و فصلهای سرد، ادوپرفیوم یا پرفیومی با نتهای گرم.
- اگر عطر را دوست دارید ولی کم میماند، همان عطر را با غلظت بالاتر امتحان کنید؛ بسیاری از عطرها هر دو نسخه را دارند.
یک نکته: دو نسخهی یک عطر با غلظتهای مختلف گاهی بوی کمی متفاوتی دارند، چون عطرساز ترکیب را برای هر غلظت دوباره تنظیم میکند.